ZIJ LEVEN VOORT IN ONZE HERINNERING
VAN BEGIN 1942 TOT AAN DE INVASIE VAN EUROPA
NAM HET AANTAL AMERIKANEN IN ENGELAND GESTAAG TOE.
VELEN GINGEN NAAR HET FRONT, DE REST BEMANDE DE ENGELSE BASES.
ER WAS GEEN STAD OF DORP WAAR ZE NIET ZATEN.
Die zien er niet fris uit. Zeker net van de boot.
Het is mij een raadsel wat vrouwen in die lui zien.
DE AMERIKANEN
DE BRITTEN
Yanks.
Jean, kom eens gauw. Er komen een heleboel yanks langs.
- En er zijn er al zoveel. - Mama zal er niet blij mee zijn.
- Maar jij vindt het leuk, hè? - Ik wel. Ik vind ze wel stoer.
Hé snoepje, moet je een lift?
- Kom er lekker bij. - Jullie zitten al hutje bij mutje.
Je zult zien hoe gezellig dat is.
Mooi hier.
Moet je zien hoe groen het is, Danny. En dat in de winter.
Zouden er meer van die leuke conductrices zijn?
Jij denkt maar aan één ding.
Wat wil je, na drie weken op die boot.
Je hersens zijn verzakt. Naar je kruis.
Zitten jullie nou alweer thee te leuten?
- Zekers, sergeant. Ook 'n bakkie? - Er komen 210 manschappen aan.
- Die zitten straks wel zonder water. - De pijp is gerepareerd.
- Waarom komt er dan niks uit de kraan? - Het water is nog niet aangesloten.
- Zou je dat dan misschien kunnen doen? - Zekers. Als ik m'n thee op heb.
- Slome duikelaars. - Maak je toch niet zo druk, yank.
Noem me niet zo. Ik ben helemaal geen yank. Ik kom uit Oklahoma.
- Hé, schatje. - Hiero.
- Kijk nou. - Ik krijg het er warm van.
- Die kijken toch alleen naar officiers. - Zonder uniform zien ze het verschil niet.
- Welkom in Engeland. - Hier heb je een kopje thee.
- Waar kom jij vandaan? - Connecticut.
Je moet een gegeven paard niet in de bek kijken.
- Ik kom uit Boston, Massachusetts. - Welkom in Engeland.
- Waar kom jij vandaan? - Kentucky. Geen ruk aan.
- Een lekker kopje thee. - Welkom. Wat heb jij?
- Ik ben verliefd. - Je hebt te lang op die boot gezeten.
- Welkom in Engeland. - Wegwezen.
- Waar kom jij vandaan? - Arizona.
- Naam? - Soldaat Jacques.
- Naam? - Ruffelo.
Ik heb gehoord dat je goed kunt boksen. Als je hier je handen maar thuishoudt.
- Naam? - Dyson.
Het is een mooi land, alleen jammer dat er geen dak op zit.
- En de vrouwtjes? - Geen idee, ik ben hier ook pas net.
- Wanneer krijgen we verlof? - Wat is dat?
- Het orkest heeft zaterdag vervoer. - Geweldig.
Mag ik er suiker in? Fijn, dank je wel.
- En jij komt uit? - Iowa.
En strekken. Rek die buikspieren maar lekker uit.
- Morgen, pa. - Dag, meisje.
Morgen, Clarrie.
- Je overal is zo gestreken. - Doe maar rustig aan.
Juist lekker als ie nog warm is. Het is ijzig koud daarbuiten.
- Welke dienst draai je? - Negen tot zeven.
Alweer? Je werkt jezelf het graf nog in. Twee banen is gekkenwerk.
Ledereen doet het.
- Geoffrey, ontbijten. - Ik kom.
U ziet er moe uit. Pas op, het bord is heet.
- Geoffrey. - Ik kom eraan.
- Morgen. - Goedemorgen, jongen.
Morgen, Geoff.
- Hoe kom je aan die pet? - Van Billy Rathbone gekregen.
- En hoe kwam hij er aan? - Gekregen voor het patat halen.
- Voor de yanks op de basis. Billy's idee. - We krijgen ervoor betaald.
- Zaterdag mag ik hem helpen. - Daar komt niks van in.
En doe die pet af aan tafel. Geen gezeur, Geoffrey.
Wat kan het nou voor kwaad?
- Wil jij je broertje zien bedelen? - Kom nou toch.
Of wou jij die kerels met meer geld dan verstand ook gaan verwennen?
- Dat zal Ken leuk vinden. - Pap...
Die jongens zitten in een vreemd land. We mogen ze dankbaar zijn.
Ben ik ook. We kunnen alle hulp gebruiken.
Maar ze hoeven niet te doen of ze hier de baas zijn.
Oké, doorrijden tot aan Ontvangst.
Rij maar door, nog vijftig meter.
Smerig rotweer.
- Daarginds moet je zijn. - Komt voor de bakker.
Wat moeten we met dit spul?
5650-0086-35.
- Sorry, maar hier teken ik niet voor. - Hier. Tien kratten met verrekijkers.
- Moet dit een verrekijker voorstellen? - Dit is het leger, wat wil je.
Als je de gympen houdt, krijg je twee kratten whisky.
Wil je me nou omkopen? Ik ben geschokt.
- Vier kratten dan. - Zes.
- Dat is afzetterij. - Het is niet voor mezelf.
Moet je die arme stumpers zien zwoegen in de regen.
Het is m'n plicht om goed voor ze te zorgen.
- En dat moet ik geloven. - Je hebt weinig keus.
Goed dan, zes kratten.
- Hartelijk bedankt. - Eikel.
Attentie, konvooi zes. Sommigen van jullie hebben niet...
- Meer uien en meer aardappelen. - Komt voor mekaar.
En kook wat botten mee, voor de smaak. Doe die peuk uit.
Doe mij maar gort, en een paar lapjes vlees.
En wat groente. Met een beetje jus.
- Ik kom terug voor de meloen. - Doe dat. Volgende.
Hou je stuur recht. Kijk uit.
- Het is er. - Fijn zo, wat het ook is.
- Ons verlofbriefje. - Je meent het.
Het schijnt dat de meiden hier al jaren droog staan. Al jaren.
- Schiet op, ga je omkleden. - Ze wachten nog maar wat langer.
Wie heeft er nog geen kaartje?
De volgende halte is de Coach and Horses.
De Coach and Horses. We zijn bij de kroeg, opa.
Wie heeft er nog geen kaartje? Moet er nog iemand betalen?
Dag, opa. Pas op bij het uitstappen.
- Ziezo. - Dank u wel, sergeant.
- Kan hij het wel vinden? - De kroeg? Met z'n ogen dicht.
Dat is geheid wat zeker is.
- Wat? - Geen idee.
Waar moeten jullie heen? En geen praatjes, die ken ik wel.
Jullie gaan zeker voor het eerst de stad in?
Is hij z'n tong verloren?
Vrouwen maken hem verlegen.
- O, vandaar. Dat is dan acht stuivers. - Heb je dat?
Eén zesstuiverstuk en twee penny's. Bedankt, liefje.
Wie moet er een kaartje?
Hoorde je dat? Ze zei "liefje" tegen me.
Volgens mij was dat niet persoonlijk.
Laatste halte. Ledereen de bus uit. We zijn er. Klein Amerika.
Uitstappen, jongens. We zijn er. Verder gaan we niet.
Moet je die mist zien. Belachelijk gewoon.
- Is dit de stad? - Als je die weg volgt, ben je er zo.
Zeg, schatje.
- Heb je het tegen mij? - Kom eens hier.
Alsjeblieft.
Voor als je verdwaalt.
Wat staat er?
Dat we naar de film gaan.
Gaaf.
- Als ze komen, hou ik me afzijdig, hoor. - Best, je doet maar.
- M'n laatste sigaret. Wil je hem delen? - Ja, graag.
- M'n ma vermoordt me. Had het gezegd. - Hoe dan? Ze zaten in de bus.
Daar zitten ze.
Neem me niet kwalijk.
Ga gauw zitten.
Het filmjournaal met Leslie Mitchell.
BRITSE TROEPEN IN BIRMA
De laatste beelden van het front in Birma...
We konden het niet vinden, het was pikkedonker.
De verduistering. Steek een lichtje aan en je wordt meteen platgebombardeerd.
- Ik heet Danny en dit is Matt. - Mollie.
- Dit is Jean. - Aangenaam, Jean.
- Zeg, ik wil het nieuws zien.
Met deze aanval wilde men ontdekken om welke Japanse troepen het ging.
- Ook een sigaret? - Ja, lekker.
- Zag je dat? - Stil nou.
Hou je snater. Die mevrouw wil het nieuws zien.
Vier patat met vis?
Eet je ze hier op? Daar staat zout en azijn.
Hier, Jean. Er zit nog niks op.
Twee patat met kabeljauw. Meer beslag, Doris.
Jij hebt mooi praten.
- Hier, eet maar lekker op. - Dat moet lukken.
- Dat is dan een halve kroon. - Even kijken.
Nee, twee shillings en zes stuivers. Leg jij 't hem uit, anders is hij zo platzak.
- Zeg het maar. - 36 porties patat met vis.
Dit kan wel nachtwerk worden.
- Je ziet er niet echt uit als een bokser. - M'n bijnaam is Boem-Boem Ruffelo.
Omdat ik zo'n kracht in m'n handen heb. En ook nog ergens anders.
Ja ja, opschepper.
- Je hebt het niet echt naar je zin, hè? - Jawel, hoor.
Ben je al eens met een Amerikaan op stap geweest? Misschien is 't dat.
Er wordt al snel over je geroddeld en m'n ouders hebben een winkel.
- Tot morgen, Jean. - Mollie, wacht.
- De groeten, Matt. - Ik moet naar huis.
- Waar ben je bang voor? Ik doe je niks. - Dat denk ik ook niet.
Als ik nou bang was. Ik bedoel, ga maar na.
Ik heb geen flauw idee waar ik ben en hoe lang ik hier moet blijven.
En ik ben voor het eerst uit met een Engels meisje.
Als dat niet zenuwslopend is.
Het ligt niet aan jou.
Heb je al iemand?
Zit hij in het leger?
Zo gauw hij verlof krijgt, gaan we ons verloven.
- Tot die tijd kun je toch nog met me uit? - Wat heeft dat nou voor zin?
Dat lijkt me gewoon leuk.
Net als vanavond een filmpje pakken, ergens iets eten, een eindje lopen.
Ik zal je niet versieren.
Je wilt gewoon een meisje.
- Meisjes zat. - Kies er dan eentje.
- Je hebt nooit iemand ontmoet zoals ik. - Zo bescheiden, bedoel je.
Ik zei het niet om op te scheppen.
Ik ken ook niemand zoals jij.
Zo bijzonder ben ik niet.
Natuurlijk wel. Leder mens is bijzonder. Ten eerste kom je uit het buitenland.
O, zijn we in Amerika? Dan zul je ook wel weten hoe je thuis moet komen.
Zo bedoelde ik het niet, sorry. Wacht, waar ga je nou heen?
- Dat ik me zo kon vergissen. - Je begrijpt me verkeerd.
Ik neem alles terug. Ik ben de buitenlander.
- Ik weet niet hoe ik thuis moet komen. - Rechtdoor tot aan het monument.
Fijn. Waar is het monument?
Sodeju.
- Hoe kom je daaraan, Annie? - Van onze jongste.
- Die gewond is? - Ja, uit Afrika.
Als het aan hem had gelegen, had de kop er nog ingezeten.
- Uw zegels, Mrs Shenton. - Het valt nog mee.
- Hij had ook van een yank kunnen zijn. - Dat had ik pas leuk gevonden.
Ik mag die yanks wel.
- Kan ik u helpen? - Is het goed als ik even rondkijk?
Natuurlijk, gaat uw gang.
- Toedeloe. - Dag, Mrs Shenton.
Weet u het al?
- Verkoopt u ook broekklemmen? - Jazeker wel.
- Mag ik die eens proberen? - Uiteraard.
- Jean, help jij Annie even? - Goed, moeder.
- Hé, dat zijn kledingbonnen. - Neem me niet kwalijk.
- Moet het op de rekening? - Graag. Donderdag krijg ik m'n pensioen.
Ik zou er zo eentje aan de haak moeten slaan. Dan kon ik wel contant betalen.
Ik kan ze nergens vinden.
Laat mij maar. Begint u maar vast met het eten.
- Fijn, Jean. Ik ben in de keuken. - Dat is goed.
- Eén paar broekklemmen. - Ik wil met je naar de film.
Ik heb toch al een vriend. Of geloof je me niet? Moet je eerst een foto zien?
- Graag. Of ik vraag het aan je moeder. - Waag het eens.
- Je weet m'n naam dus nog wel. - Wees nou redelijk.
- Als jij het ook bent. - Akkoord.
- Hoeveel krijg je van me? - Eén shilling, alsjeblieft.
- Hier. - Dank je.
- Zaterdag, de Ritz, acht uur. - Echt niet.
- Goed, dan ga ik maar. - Echt?
Zie ik eruit alsof ik stennis zou schoppen?
Ik probeer het morgen gewoon opnieuw.
- Morgen, Ivy. - Ze is achterom.
- Wat sta je nou te staren? - Ik geniet van het uitzicht.
- Wat ben je vroeg. - Ik ben altijd vroeg, maar dat zie jij nooit.
- Ik zal je even helpen. - Straks wordt je uniform vuil.
Daar deins ik niet voor terug. Ik heb m'n studie bekostigd met vuil ophalen.
- Met borden wassen toch? - Ook. Ik deed van alles.
- Greppels graven, steenkool scheppen. - Miss Helen, Tim aan de telefoon.
- Kun jij de prei naar binnen brengen? - Daar ben ik voor.
Tim, bel je nou alweer? Waarom ben je niet op school?
- We hebben gymles. - Moet je daar niet bij zijn?
Ik doe m'n best, maar ik ben er niet goed in.
Ledereen plaagt me. Ik doe echt m'n best, mama.
Goedendag, dames.
De nieuwe lichting is binnen.
Het zijn nog maar jochies. Hoor je dat, Ivy?
Geen harten breken. Ze zijn hier om te leren.
- Lust u een kopje thee? - Nee, ik heb al genoeg op.
Ik loop even naar de woonkamer. De salon.
Het is voor niemand leuk. Hoe denk je dat papa zich voelt?
Zo mag ik het horen.
- Alles goed, Mrs Moreton? - Ik mag niet klagen, kapitein.
Ja, ik zal vanavond schrijven. Hou je taai, hè.
- Tot over twee weken. - Dat is goed. Tot dan.
- Doei. - Dag, lieverd.
- Het gaat mis met publiek erbij. - Dat maakt 't leuk.
Je kunt het niet uitstaan als je een foutje maakt.
- Dat zegt veel over je. - Ja, dat ik niet kan spelen.
- Heb je het koud? - Een beetje wel.
U mag het ook laten staan, hoor.
- Heb je haar beledigd? - Ik wou geen thee.
Hoe durf je.
- Ik heb een brief van Ann. - Wat fijn voor je.
Ik heb al weken niks van Peter gehoord.
Ze heeft ons huis verkocht.
Zomaar ineens.
Ze is met de kinderen bij haar familie ingetrokken.
- Ze wou je niet lastigvallen. - Ik wist van niks.
- Ze heeft de pest aan haar familie. - Misschien was ze eenzaam.
Ik vind het raar dat ze niks heeft gezegd.
Vertel jij haar dan alles?
Dat heb ik wel altijd gedaan.
We hebben het er wel over gehad, toen ik wist dat ik naar Europa ging.
Als ik niet terug zou komen, zou zij met de lasten zitten.
- Dat is ook zwartgallig. - Zij vond het eerder realistisch.
Peter en ik namen ons juist voor om niet in zak en as te gaan zitten.
Drie jaar is een hele tijd. Maar goed dat we niet al te realistisch waren.
Komt u maar.
Alstublieft, mevrouw.
Hou daar eens mee op.
- Nondeju. - Jouw beurt.
- Hallo, Jean. - Dag, Mrs Bradshaw.
- Wat een lekker ding. - Hé, wil je iets van me drinken?
Ik wel. Doe mij maar een portje.
Wat een stuk, die Betty Grable.
Schiet op, het begint zo.
- Wat dacht je van haar? - Heel appetijtelijk.
Pech, ik zag haar het eerst. Drie kaartjes.
Dag, schatje. Alles goed?
- We hebben 'n kaartje over. Interesse? - Nee, dank je wel.
- Wacht je op iemand? - Dat klopt.
Man of vrouw?
- Misschien wil ze iets drinken. - Nee, ik hoef niks.
Wat moet dat? Wou je een hens?
Kom op, sergeant. Neem een slok.
- Heb je dorst? - Matt, laat ze nou maar.
Kom mee. Stelletje hufters.
Helemaal niet slecht.
- Wat wou jij ook weer, Tex? - Een half-om-half.
- Ik een kopstoot. - En voor mij een kopstoot en een bier.
- Tex leert het al aardig. - Hij wordt met de dag beter.
- Twintig, vijf en bull. - Wat mag het zijn?
- Een sherry en een half-om-half. - Komt eraan.
- Pas gearriveerd? - Vorige maand.
- Koud, hè? - Dat vind ik niet erg, maar die regen.
Ach, dat went wel. Over een tijdje hoest je net zo vrolijk met ons mee.
Zoete of droge sherry?
- Wat denkt u? - Doe maar zoete.
Kolere yanks. Dat komt de boel hier maar op stelten zetten.
Rot toch op naar waar je vandaan komt.
Meneer, ik heb echt niet gevraagd of ik hier alsjeblieft heen mocht.
Als u het zo kunt regelen dat ik naar huis mag, dan graag.
Hoe eerder, hoe beter.
Hier is de sherry.
Let maar niet op hem. Z'n zoon is onlangs gesneuveld in Birma.
- Zeg het maar. - Een biertje.
- Een half-om-half. - Komt eraan.
Die grote mond van mij ook.
Ik kan zulke stomme dingen zeggen.
- Hoe krijg je dat lauwe bier naar binnen? - Moet lukken met een grote mond.
Dit is ons wegrestaurant, even buiten Tucson, in Arizona.
Het is helemaal van ons. Nou ja, van m'n vader.
Dit is 'm. En dat is m'n broer Eddie.
En die kanjer daar ben ik.
Ik doe het snelbuffet.
- Wat wil dat zeggen? - Hotdogs, hamburgers.
- Snackbar-eten dus. - Daar is het wel mee te vergelijken.
"Adam en Eva op een vlotje."
Zegt je dat wat? Gepocheerde eieren met toast.
Je ziet er leuk uit als je lacht.
Je zou meer moeten lachen.
En je moeder?
Die is jong gestorven. Ik heb haar nooit echt gekend.
- Wil je voor je vader blijven werken? - Zeker niet.
Jij bent de eerste aan wie ik dit vertel. Weet je wat een motel is?
Een motel is een soort hotel, maar dan aan de snelweg.
Alle gasten logeren in aparte huisjes.
In Amerika zijn ze heel populair. Ik ga er ook een beginnen. Ik weet zelfs al waar.
Op een plateau vlak bij een ravijn.
Het uitzicht is er prachtig. Je kunt ontzettend ver van je af kijken.
Heel anders dan hier. Ik voel me hier een beetje ingesloten.
- Maar goed, dat wil ik dus. - Het zal je vast wel lukken.
Dat denk ik ook wel. En als de eerste eenmaal goed loopt, bouw ik er nog een.
En daarna nog een.
En nog een.
- Kom je hier weleens met je vriend? - Met Ken? Ja, als kinderen al.
- Ken je 'm dan al zo lang? - M'n hele leven al.
Dan kom je dus niet voor verrassingen te staan.
Ben je verliefd op hem?
- Hij is alles wat ik ooit heb gewild. - Dat vroeg ik niet.
Dat weet ik wel.
Ledereen is dol op Ken.
Arizona is niet het enige mooie plekje op aarde.
- Goedemorgen, Sally. - Achter aansluiten.
Ze hebben sinaasappels.
Hè hè, eindelijk.
- Die jongen van die broekklemmen? - Die, ja. We zijn bevriend geraakt.
U zegt dat m'n vrienden welkom zijn en hij wil u leren kennen.
- Nou, ik hem niet. - Doe niet zo stom.
Het spijt me.
- Het is heus een nette jongen, moeder. - Hoe weet je dat?
- Ze zijn bijna allemaal aardig. - Ik wist niet dat je er zoveel kende.
En wat vindt hij van Ken? Je weet wat er gezegd wordt over die Amerikanen.
- Hij accepteert de situatie. - Wie zegt dat?
Hij heeft me in drie weken met geen vinger aangeraakt.
- Komt er nog wat van? - Wat zijn ze weer ongeduldig.
Nog even wachten, dames. Het is nog geen half negen.
Hoor eens, Jean. Je hebt een verloofde en dat moet genoeg zijn, al is hij er niet.
Hij is gewoon gezellig om mee om te gaan.
Hij wil de roddels voorblijven. Ken heeft niks te vrezen.
- Waar moet dit? - In het zicht.
Ik wil geen gezeur vanochtend. Daar heb ik nu geen zin in.
- Schiet eens op, Clarrie. - Sorry, ik kom er al aan.
- Het zou tijd worden. - Goedemorgen.
Kom binnen, het is koud buiten.
Het spijt me, u mag er maar één. M'n vrouw zal u wel helpen.
Jean, ik wil niet bekrompen zijn. Dat moet je geloven.
- Vraag maar of hij zondag komt eten. - Fijn, moeder.
Ik hoop alleen dat Ken het niet hoort.
Goed, dames. Niet allemaal tegelijk, graag.
- Mag ik eerst? - Ik stond anders vooraan.
EEN SINAASAPPEL PER KLANT
- Als je maar onthoudt... - Dat ik niet ernstig gewond ben.
- Alles wat het moet doen, doet het nog. - Wat het moet doen, doet het nog.
- Zou ze wel snappen wat ik bedoel? - Niet als ze je hier zo zag liggen.
Als het maar duidelijk is dat ik straks wel mank loop, maar dat ik nog steeds...
- Je weet wel. - Dat je nog steeds...
Ik wil niet te cru zijn, weet je wel.
Zeg gewoon dat je nog kunt vrijen.
...niet ernstig gewond ben. Alles wat het moet doen, doet het nog.
Wegwezen jij.
De postbode is er, Miss Helen.
- Afblijven. Af. - Riley, hier.
- Dag, Arthur. Hoe is 't met je kleinzoon? - Uitstekend, bedankt.
- Niks van de marine. - Ik zie het. Toch bedankt.
Niks dan rekeningen. En een brief van Tim.
Arm kind. Als u het mij vraagt, kunt u hem maar het beste...
"Lieve mama, ik wil hier weg. Het is hier helemaal niet leuk."
"Ik word gepest omdat ik niet kan gymen, maar ik doe heus m'n best."
"Ik wil u en papa niet teleurstellen, maar ik wil zo graag naar huis."
"Ik pas hier gewoon niet. Geloof me alstublieft."
"Liefs, Tim."
- Mooie bal. Petje af, lieve. - Ja, niet slecht.
- Hoe is het met Anna? - In haar brieven is ze dolenthousiast.
- Tim heeft het minder naar z'n zin. - Dat komt nog wel.
- Patrick vond het eerst ook niet leuk. - Niet aan toegeven, hoor.
Het valt niet mee als ouder zijnde, maar je moet even doorzetten.
Het is een kwestie van wilskracht. Je moet je maar voorhouden...
Vind jij dat ik Tim z'n zin moet geven?
Ik vind het welzijn van een kind belangrijker dan traditie.
Het is een goede school. Peter heeft er ook op gezeten.
Tim is Peter niet.
- Geloof je niet in tradities? - Niet op die manier. En jij ook niet.
Kun je plichten en lasten zomaar aan de kant schuiven?
Als je er niet volledig achterstaat wel.
Ze geven je soms wel houvast.
Dat heb jij niet nodig. Jij stort niet in.
Ben je gelukkig?
Ik heb plezier in wat ik doe.
- Slaap je 's nachts goed? - Als er geen vliegtuigen overkomen.
Je bent ontzettend mooi, weet je dat?
Dank je wel.
- Dat heb ik al heel wat vrouwen verteld. - Dat zal best.
Maar zo nu en dan meen ik het.
Jij weet me altijd weer te verrassen.
Doe wat je gevoel je ingeeft.
Nu maak je het wel erg simpel.
Zo zijn wij Amerikanen nu eenmaal. Primitievelingen zonder tradities.
Vertrouw op je intuïïtie.
M'n intuïïtie...
Die zegt me dat jij maar eens moet opstappen en dat ik naar bed moet.
Dat was nou niet de bedoeling.
Dank je wel, John. Je bent een hele steun.
Zie me maar als het Rode Kruis.
Laat je niet wakker houden.
- Daar staat de sergeant. - Het wegpromoveren heeft niet geholpen.
- Wie ga je nu vergiftigen? - Ga toch een eind fietsen.
Kijk nou. Echte eieren.
- Het is voor een meisje. - Dat kan niet missen.
Ik vind dat de meisjes hier stinken.
Niet alleen de meisjes. Alle Britten meuren.
- Hoezo, ze meuren? - Omdat ze zich niet wassen.
- Ze stinken toch niet allemaal. - Echt wel. Hun haar, hun kleren, alles.
Je went eraan, maar het is wel zo.
Mijn meissie niet. Ik weet dat ze zich wast. Ik wil er niks meer over horen.
Goed, hoor.
Ze meurt niet.
En al stonk ze wel, dan vond ik haar nog leuk.
- De tafel ziet er mooi uit, moeder. - Er is zelfs ham.
- Het kan niet op. - Ik hoop dat hij het lust.
Geoffrey, pak jij even wat chutney. De eigengemaakte.
Hier staat dat die drie zonen van Roberts worden vermist. Hun schip is gezonken.
Zeg dat maar niet waar die Amerikaan bij is.
Hij is nog niet aan het front geweest.
- De yank is er. - Doe dan open.
Hij komt niet voor mij.
- Kom toch binnen. - Graag.
- Ik hoop dat ik niet te laat ben. - Welnee, natuurlijk niet.
- Dit is m'n broertje Geoff. - Dag, Geoff. Ik ben Matt.
Geef me de vijf. Hier, ik heb wat snoep voor je meegenomen, en stripboeken.
- Zal ik je jas ophangen? - Ja, dank je.
Moeder, dit is Matt. Matt, dit is m'n vader.
Dag, mevrouw. Bedankt voor de uitnodiging.
- Mr Moreton. - Aangenaam kennis te maken.
Ik heb iets voor u meegebracht.
Kijk 's wat ik heb gekregen. Een blikje fruit.
- Matthew heet je toch, hè? - Ja.
- Naar de apostel. - Inderdaad.
Ik hoop dat ik u hier niet mee beledig.
Integendeel. Heel hartelijk bedankt.
Wat zit er in uw pakje, moeder?
- O, wat lekker. - Wat een mooie taart.
Hij is gemaakt met echte eieren.
- Heb jij hem dan gebakken? - Ja, helemaal zelf.
Hij ziet er echt prachtig uit.
Maar als je het niet erg vindt, bewaar ik hem nog even.
Er is al genoeg te eten vanavond.
Maar deze gaat open, hoor. Daar kun je van op aan.
- Smaakt het, Mr Moreton? - Uitstekend.
- Het is een mooi stadje. - Dat is het zeker.
En de omgeving is prachtig.
- Wij krijgen bijna nooit verse ham. - Wij eten het ook niet elke dag.
- Kweekt u deze groente zelf? - Niet meer.
- U hebt wel een tuin, zag ik. - Jim tuiniert graag.
Wij hebben thuis ook een tuin.
- Er kan niks meer bij. - Heeft het gesmaakt?
- Mag ik dat opeten? - Nee. Ik zal even afruimen.
Die? Die heb ik gestuurd toen ik aan het front was.
Ze kwamen rond met naalden en linten en zo.
- Hebt u 'm zelf gemaakt? - Ja, raar eigenlijk.
- Wat zijn dat? - Medailles.
De overwinningspenning, de '14-'18-medaille...
Dit is een stukje ananas.
Hier, proef maar eens.
- Lekker, of niet? - Heerlijk.
En nou deze. Dit is perzik.
Ik begrijp nu wat je in hem ziet. Het is een vriendelijke, attente jongen.
Als je Ken niet had gehad... Hoorden we maar meer van hem.
Goed zo, Danny. Pak die Brit.
- Vuile yank. - Afstand houden.
Sla hem tot gort.
Hoofd omhoog.
Knal hem in z'n maag.
Hup, Danny.
Geef die Brit ervan langs.
Lang leve Amerika.
Danny is de kampioen.
- Billy. Alles kits? - Ja, hoor. Hoe lang blijf je?
- Twee weken. - Mag ik je pet op?
- Hier, maar ik moet hem wel terug. - Hé, Ken.
- Hallo, Mrs Shenton. U ziet er goed uit. - Dag Ken, welkom thuis.
- Mag ik je plunjezak dragen? - Als je er maar voorzichtig mee bent.
Kom op, dreumes. Doorlopen.
Is alles wel goed met je?
Ja hoor, prima.
Kom op, niet zo somber.
Jean, je bent een lieve meid.
We zijn verschrikkelijk trots op je.
We zouden je echt niet afstaan aan zomaar de eerste de beste.
Ken is een klasse apart.
Wij ouderen moeten zwoegen om de boel draaiende te houden.
Maar de jongelui hebben het moeilijker.
Zij lopen gevaar of hebben te kampen met eenzaamheid en onzekerheid.
Ik wens jullie het allerbeste.
Laten we hopen dat de oorlog voorbij is als we jullie verbintenis bezegelen.
Hef het glas op Jean en Ken.
Heel veel geluk.
- Proficiat, kind. - Dank u, tante Maud.
Kop op. Er zijn heus wel meer meisjes.
Geen handvol, maar een land vol.
Wat dacht je van die daar?
Niet onaardig, maar bezet.
Neem me niet kwalijk, maar wil je misschien met me dansen?
- Ik zit gewoon wat te drinken. - Ze heeft geen zin om te dansen.
Dat heb ik haar niet horen zeggen. Wil je met me dansen?
- Nee, dank je. Ik ben hier met vrienden. - Dans je niet met Amerikanen?
- Nee, ik dans niet met Amerikanen. - Laat ons toch met rust, man.
Dus je wilt niet dansen.
- Wil je dan een sigaret? - Nee, ook niet.
- Daar zijn Amerikanen toch voor? Hier. - Hé, kijk even uit.
- Of wil je whisky? Ik betaal wel. - We hoeven helemaal niks.
O jee.
Kom mee, wegwezen.
Schiet nou op. Rennen.
- Hé, wat moet dat? - Daarheen.
Rotyanks.
Kom mee, ze zijn daarginds.
Gaat het wel?
Kom, we gaan ons bezatten.
Teddy, doe eens open. We hebben dorst.
Hij is er niet. Maak niet zo'n kabaal.
- Wakker worden, Teddy. - Doe even normaal.
Zeg, weten jullie potverdomme wel hoe laat het is? Wat moeten jullie?
- Drank. - O, jullie zijn het.
- Geef ons een half-om-half. - Oké jongens, komt eraan.
Hier, half van mij en half van m'n vrouw.
- Gatver. - Dit is pis.
- Allejezus, zeg. - Blijf met je fikken van me af.
- Volgens mij zochten jullie ruzie. - Het was mijn schuld.
Ga jij niet met dat meisje van Moreton om?
We zijn samen uit geweest, maar het was niet serieus.
Het is verleidelijk om hier een meisje te versieren.
Maar je moet je wel aan de geldende regels houden,
ook al begrijp je ze niet altijd.
Ik had te veel gedronken en ik heb me schandelijk misdragen.
Dat is niet goed te praten.
Ze mogen een week het terrein niet af. De volgende keer verlies je je strepen.
Begrepen.
Wegwezen.
Passagiers voor Londen Euston dienen zich te begeven naar spoor 1.
Die kunnen tenminste lachen.
Moet je luisteren, Jean.
M'n vader zegt dat hij na de oorlog de garage aan me wil overdoen.
Dat lijkt me wel wat.
Ik weet zeker dat ik er een succes van kan maken.
Dat weet ik toch.
Het zou ons voor de wind gaan, Jean. Niet erg spannend, misschien.
Maar als we ons hier doorheen slaan, weten we waar we aan toe zijn. Of niet?
Zorg nou maar dat je veilig terugkomt.
De trein die binnenkomt op spoor 1, is de trein naar Crewe, Stockport en Londen.
Passagiers voor Noord-Wales dienen over te stappen in Crewe.
Hé kanjers, waar moet dat heen? Bij ons maak je meer kans dan in Londen.
- Een fijn stel. - Wil je er één voor kerst?
Nou, nee. Geef mij de Jappen maar.
Maak je nou maar geen zorgen.
Ik zit nu bij een prima eenheid. Keurtroepen.
Ik hoef niet meer door de modder te kruipen.
Ik moet je iets...
Ik hou van je. Doe wat je gelukkig maakt. Meer vraag ik niet.
Luister nou even.
- Ik zal aan je denken. - Pas goed op jezelf.
- Jij ook. - Dag.
- En denk erom, schrijven. - Goeie reis.
Tot gauw.
IJs.
Ledereen is gek op ijs.
Wil jij ook ijs? Dat kan.
Vermaak je je een beetje?
Dames en heren, 1943 loopt ten einde. Het is bijna tijd om 1944 in te luiden.
Nog tien seconden.
Negen, acht, zeven, zes,
vijf, vier, drie, twee, een.
Gelukkig nieuwjaar.
Gelukkig nieuwjaar, Jean.
Jij ook.
Gelukkig nieuwjaar.
- Waar was dat ook weer? - Dat was in Londen.
De beste wensen.
Op onze dierbare afwezigen.
Gelukkig nieuwjaar.
- De telefoon gaat. - Laat mij maar.
- 348. - Met mij.
Ik wou je een heel fijn jaar toewensen.
Ja, jij ook. Waar zit je?
Ik ben op kantoor.
Wat jammer dat je dienst hebt.
Ik vind juist dat ik het slim heb aangepakt.
- Hoe dat zo? - Ledereen staat nu bij me in het krijt.
Is dat zo?
Als ik niet bij jou kan zijn, ben ik net zo lief alleen.
- Gelukkig nieuwjaar, Helen. - Jij ook, John.
- Nog een fijne avond. - Jij ook.
Pardon.
- Hier is je bier. - Zit je lekker?
- Ik probeer hem alleen even uit. - Mag ik deze stoel?
Neem maar mee, ik zit goed zo.
Zeg, jij hebt flink wat in huis voor zo'n ukkie. Een pompzwengel is er niks bij.
- Wat kun jij toch grof zijn. - Poeh, tuthola.
Je zit naast een tijdbom, Matt. Als die eenmaal ontploft, zul je wat beleven.
Ik verheug me er nu al op.
Hier heb je een biertje. Mag ik?
Dat is toch die bleekscheet uit de kantine?
Moet je hem zien swingen.
Ik ga dansen.
Handen thuis.
Die kan er wat van.
Zet 'm op, Charley.
Ophoepelen, roetmop.
- Hé, wat moet dat? - Laat ze toch hun gang gaan.
- Deze dame wil met mij dansen. - Laat maar.
Ik zie geen dame. Zie jij hier een dame?
- Let op je woorden. - Hij is zat.
Ik zie 'n hoer met 'n nikker.
Oké nikker, kom maar op.
Ik zal je eens laten zwieren.
Laten we maar gaan.
Ga van de dansvloer af.
Zo is het genoeg.
Verdomme nog an toe.
Ik krijg je nog wel, bleekscheet.
Eikels.
Over de balustrade.
We zullen jou eens een lesje leren. Nikkers moeten hun plaats weten.
We waren gewoon aan het dansen.
- Hoor je dat? - De militaire politie.
Hou je in, man.
Ophouden met vechten.
- Nu zal 't wel ophouden. - Hij vroeg erom.
- Omdat hij met 'n blank meisje danste? - Dat kan gewoon niet overal.
- Denk jij er ook zo over? - Je hebt gezien wat er gebeurde.
Kom, laten we maar gaan.
Kom je ook, Mollie?
- Heeft er iemand zin om te dansen? - Jij misschien?
Toe dan.
Wil je met me dansen?
Hou je handen thuis, wil je?
Ja, zo. Loop nou maar door.
- Onze bar gaat om twaalf uur dicht. - Ook op nieuwjaarsavond?
- Nee, maar u bent vijf minuten te laat. - Ik sta al tien minuten te zwaaien.
Is dat zo? Wat dom van me, dat heb ik niet gezien.
Welterusten, commandant. Nog de beste wensen, hè.
Het spijt me, maar ik moet me aan de wet houden.
Alleen gasten kunnen na sluitingstijd iets bestellen.
U ook de beste wensen. Welterusten, Mrs Moody.
- Een heel gelukkig nieuwjaar toegewenst. - U ook.
- Hebt u nog een kamer? - Als het aan mij lag... Pardon?
- Hebt u een kamer? - Laat nou maar.
- Ik denk het wel. - Dan wil ik een kamer.
Natuurlijk, meneer. Voor één persoon of...
- Voor één persoon. Ben ik nu een gast? - Uiteraard. Wat wilt u drinken?
Doet u mij maar een dubbele whisky en mevrouw wil graag een sherry.
- Als het niet te veel moeite is. - Nee, hoor.
- Jij moet per se je zin krijgen, hè? - Ik wou een borrel.
Ik wou daarstraks geen scène schoppen, maar dit waag je niet nog eens.
- Ik maak zelf wel uit met wie ik dans. - Je danste met hem om iets te bewijzen.
- Klopt. Daar heb je helemaal gelijk in. - Die vent wist wat hem te wachten stond.
Een zwarte kerel met een blanke vrouw. Dat is vragen om moeilijkheden.
We zijn hier niet in Alabama. Je stond er gewoon bij te kijken.
- Ik kon niks doen. - Je hebt het niet eens geprobeerd.
Uw sleutel, een dubbele whisky en een sherry.
U mag maar één glas. De whisky is nogal schaars.
- Hou de rest maar. - Roept u maar als u er nog een wilt.
Jean, ik kom verdorie uit Arizona, een staat die nog geen vijftig jaar bestaat.
En nu zit ik in een eeuwenoud stadje en moet ik me gedragen volgens jouw regels.
- Je zou je thuis ook zo moeten gedragen. - Ik dacht al dat je dat zou denken.
Ik weet niet of ik kan veranderen. Of ik wel wil veranderen.
We zijn heel verschillend, Jean.
We verstaan elkaar wel en zo, maar we zijn gewoon niet hetzelfde.
En dat vind ik eigenlijk wel leuk.
- Kunnen we het daar niet bij laten? - Dat wil ik niet.
Daar mag ik je te graag voor.
Ik zal m'n best doen.
Meer kan ik je niet beloven, maar ik zal 't proberen.
Drink je glas nou maar leeg. Ik wil naar huis.
Zoals je wilt.
Wel zonde van die kamer.
- Naar huis. - Ik zeg al niks meer.
Dag, Anna. Doe je best.
- Jij moet in Manchester overstappen. - Weet ik toch, mama.
- Let jij een beetje op je zusje? - Het komt wel goed.
Hou je taai, hè. Als papa er weer is, lachen we hierom, je zult het zien.
Dag. Veel plezier op school.
Voorzichtig aan, meisjes.
- Pak je jas, we gaan op reis. - Ik heb het veel te druk.
De boog kan niet altijd gespannen zijn. Als ik vrij kan nemen, kan jij het ook.
- Waar wou je dan heen? - Ik stel voor om naar lerland te gaan.
- Wat gaan we doen in lerland? - Dat is geheim.
- Ben je er ooit geweest? - Het stond op m'n lijstje.
Ook goedemorgen. Alles goed?
Heb je alles? Nylons, whisky, sigaretten?
We hebben ook bijna geen sigaren meer.
- Tot over zes uur. - Tien minuten. Het vliegveld gaat dicht.
- Ik wil drie kratten whisky. - Had ik al op gerekend.
Nu nog een stuk zeep.
- Wat zeggen we dan? - Dag, kapitein.
Dat ziet er niet onaardig uit.
Jij met je geheime missie.
Bij oorlogvoering komt meer kijken dan bommen werpen.
Zeggen jullie het maar.
- Wat wil jij? - Een bakje koffie, graag.
Doe mij maar een koud biertje.
- En mag ik er een cola bij? - Jij mag alles.
- Kun je dit even wisselen? - Ik lust wel een reep chocola.
Die spullen gaan anders maar naar generaals en journalisten.
Zo komt er tenminste nog iets terecht bij Jan Soldaat.
- Democratie in actie. - Jij begrijpt het.
- Proost. - Op je gezondheid.
- Je kijkt niet of je gewonnen hebt. - Vast niet.
Dat ding heeft in geen jaren uitbetaald.
- Die automaat komt uit Cuba. - Nou nog een rouletteschijf.
Daar wordt aan gewerkt.
- Nog eens. - Ik wist niet dat jij van gokken hield.
Ik zelf ook niet.
Kijk nou.
- Te gek. - Als je maar positief blijft.
Welkom in Amerika.
Heel erg bedankt.
- Waarvoor? - Dat ik mee mocht.
WAAR BLIJFT HET TWEEDE FRONT
Ze komen met vrachtwagens tegelijk aan.
- Wat doe jij hier? De winkel moet open. - Ik ga de dokter bellen.
Doe niet zo gek, ik heb alleen wat last van m'n maag.
Het zal het oorlogseten wel zijn. Let jij nou maar op de winkel.
- Wat een boel. - Dat zijn heel wat patatjes.
Als we voor elke portie twee penny's krijgen, worden we schatrijk.
- Ik doe donderdag, vrijdag en zaterdag. - Die zijn van mij. Doe jij de rest maar.
Welkom in Engeland. Daar liggen de donuts en daar staat de suiker.
Tim, wat is er gebeurd?
Ik ga niet terug.
Ik hoef toch niet terug, hè?
- Ik ga je niet dwingen. - Het is er vreselijk.
- Och liefje toch. - Ik kon er niet meer tegen.
Vertel het maar tegen mama.
Tweede peloton, vertrekken.
Derde peloton, stand-by. Nu.
Pak ze.
Kom op, watjes. Op je buik.
- Gaaf. - Opschieten.
Reet naar beneden of je gaat eraan.
Titchwell, zakken met die kont. Tempo.
Hup, voetjes van de vloer.
Aan de kant, vlug.
Twee ons kaas. Wilt u ook nog jam?
- Verkoopt u ook schoensmeer? - Op uw beurt wachten. Wat voor jam?
- Heb je pruimenjam? - Wat er voor door moet gaan.
- Hebt u ook bustehouders? - Ik ben bang van niet.
- Ik wacht wel. - Uw pruimenjam.
- Ik zoek de ansichtkaarten. - Ze is bezig.
- Ik zoek een souvenir. - Hoe heet het hier eigenlijk?
- Ik kom zo, pap. - Ga maar, ik neem het wel over.
- Ik kan ze wel aan. - Fijn.
Jij daar, zeg het maar.
- De soep kookt over. - Haal hem dan van het vuur.
- Dat mag ik niet van je moeder. - Die ligt op bed.
Dat dacht je maar.
Clarrie, blijf toch op bed liggen. Je zou uitrusten.
Met die herrie zeker.
Wat is er toch aan de hand? Het lijkt de veemarkt wel.
De hele winkel staat vol yanks.
- Wie helpt ze? - Onze Geoff en Mrs Shenton.
Ik wou u dit net brengen.
- Waar liggen de scheermesjes? - Ik kom.
Je pillen.
- Waar gaan jullie heen? - Newport News.
- In Amerika? - Ja.
- Mogen wij mee? - Willen jullie een sinaasappel?
- Ik eerst. - Best. Houden jullie van fruit in blik?
- Lekker. Heb je perziken? - Tuurlijk. Vangen.
Komt ie.
- Zou je willen dat je meekon? - Tot kijk, kinders.
Ooit wil ik samen met jou terug.
Ik wil je aan m'n vader voorstellen. Ik denk dat hij je wel zal mogen.
Ook al zal hij je maar een raar mens vinden.
Maar eerst gaan we naar New York.
We nemen een leuk hotelletje, gaan gezellig naar het theater.
En dan pakken we de trein, dwars door Amerika heen.
In Phoenix stappen we over op de trein naar Tucson.
Ik wil je laten zien hoe de woestijn er in de lente uitziet.
Als de cactussen in bloei staan.
Dat lijkt me prachtig.
Dat is dan afgesproken.
Het is wel ver weg.
Soms kan om de hoek al ver weg lijken.
Dat weet ik wel, maar dit is iets anders.
Was m'n moeder maar niet zo ziek.
Ik kan nu niet weg, al zou ik het willen.
Als je graag genoeg wilt, kun je alles.
Ik zit toch liever op een paard dan op een fiets.
Wat is er, moeder? Is er iets gebeurd?
Ken is dood.
Z'n zus kwam het ons vertellen. Het stond in een telegram.
Hij is gesneuveld.
Ik hoop dat je tevreden bent.
- Hoe bedoelt u dat? - Hij wist ervan.
Hij begreep heus wel wat jullie achter z'n rug om uitspookten.
Jij was z'n leven, Jean.
Hij had niets om voor terug te komen. Dat besef je toch?
Jullie hebben hem zo goed als vermoord.
Daar zul je de rest van je leven mee moeten leven.
Dat is niet waar. Het spijt me om te zeggen, maar het is wel zo.
Je kunt maar beter gaan, jongen.
Dat is op dit moment het beste wat je kunt doen.
Ga maar. Ik zie je morgen.
Ja, natuurlijk. En overmorgen en alle dagen daarna.
Hier hoopten jullie zeker al op.
Hoe kunt u dat nou zeggen, moeder.
Ik vind het heel erg.
Tot morgen, Jeannie.
Nu zal ik nooit je kinderen zien. Dat weet ik gewoon.
Ik zal ze nooit zien.
Weet je al dat Ken dood is? Ze kwamen het ons vertellen.
Ik heb het gehoord.
Ga maar weer gauw naar bed toe. Het is al laat.
TROEPEN VOOR HET TWEEDE FRONT
Groot-Brittannië wordt overspoeld door Amerikaanse troepen.
Terwijl de Duitsers zich afvragen waar en wanneer de invasie zal plaatsvinden,
maken de op ons eiland aanwezige soldaten zich op voor de aanval.
- Sorry voor het wachten. - De koffers staan achterin.
- Had u geboekt? - Een kamer op de eerste etage.
- Komt u hier voor het eerst? - Nee, het is leuk om terug te zijn.
Zet de auto maar achterom.
- Hebt u geboekt? - Jazeker.
Ik kom zo terug voor uw bagage.
- Hoe is het weer? Wel goed? - Uitstekend zelfs. Volgt u mij maar.
Volgens een vriend van me was dit zo'n besloten adresje.
Zullen we de benen even strekken?
Engeland is een prachtig land.
- Dit is Wales. Engeland ligt daar. - Dan is dit zeker de Welse Zee.
- Eigenlijk is het de lerse Zee. - De lerse Zee?
Dan ligt lerland dus daar?
Gevoel voor richting is nooit m'n sterke punt geweest.
Denk je nog weleens aan lerland?
Ik zal het nooit vergeten.
Wat een beeldschoon meisje.
Mooi land, mooie vrouwen.
- Zou hij Amerikaan of Brit zijn? - Maakt dat uit?
Ik zie graag dat de mooie meisjes op ons vallen.
- Misschien is ze wel heel aardig. - Ik hoop het.
- En zijn ze vreselijk verliefd. - Wie weet.
Ik voel me schuldig.
- Tegenover Peter? - Dat we hier zijn. Begrijp je dat?
Ik ben niet zo werelds als ik dacht.
Had ze geen extra paar mee kunnen nemen?
Misschien krijgt ze die van hem.
Als ze geluk heeft.
Het spijt me.
- Hoe was uw lunch? - De vis was bedorven.
We hadden de pastei moeten nemen.
Wat lach je?
We hebben maar mooi pech dat dat kind van jou niet kan gymen.
- Fijn dat je kon komen. - Ik was blij dat je het vroeg.
Het was iets wat ik graag wilde doen.
Laten we er even tussenuit gaan.
Neem me ergens mee naartoe.
- Wat denkt je moeder? - Dat ik bij tante Maud ben.
Sjieke tante heb jij.
Weet je het zeker?
Ik weet het zeker.
Ik verlang zo naar je. Ik wil je al zo lang.
Blijf altijd bij me, Matt.
Alsjeblieft.
Is er iets mis?
Wat is er?
Waarom hou je nou op?
Ik weet het niet.
Ik weet het echt niet.
Je bent geschrokken.
Je houdt niet genoeg van me.
Hé, niet doen.
Toe nou.
Je moet niet huilen.
Kauwgum?
Start.
- Hallo. - Proficiat.
Heel veel geluk.
Ik ben zo terug.
Alles goed?
Je hebt haar maar te leen, hoor Danny.
- We willen haar wel terug. - Met wat Amerikaanse koters erbij.
Jij bent de volgende, Jean.
Alsjeblieft. Neem een slok.
Kom, je schoonmoeder wil dansen.
- Wil jij ook? - Nee, dans jij maar met de bruid.
- Vind je dat niet vervelend? - Welnee.
Doe nou mee.
Toe nou, Jeannie.
Danny en Mollie vonden het leuk dat u een telegram had gestuurd.
- Was het een mooie bruiloft? - Ja, ze straalden van geluk.
- Ik hoop dat ze gelukkig worden. - Die twee zijn voor elkaar gemaakt.
Mollie is een schat van een meid.
Ik hoorde Jean binnenstormen. Hebben jullie ruzie?
Ik heb het nooit slecht bedoeld.
Dat weet ik. Je kon er niks aan doen.
Ik heb niks tegen jou persoonlijk.
Ik probeer m'n gezin te beschermen.
Ik wil gewoon dat Jean gelukkig wordt.
Dat begrijp ik.
Pas goed op jezelf, waar ze je ook heensturen.
U ook.
Probeer wat te rusten.
Laat haar toch met rust, jongen.
Ik geloof dat uw vrouw dorst heeft, Mr Moreton.
Ik ga wel even naar haar toe.
- Zie ik je nog? - Dat is moeilijk te zeggen.
Ik weet het niet.
Het allerbeste dan maar.
Waarom ben je me gevolgd?
Omdat ik van je houd.
Dat zeg je maar.
Het waren allemaal maar loze praatjes dat wij samen naar Arizona zouden gaan.
Ik heb nooit gelogen.
Ik geef ontzettend veel om je, dat moet je geloven.
Waarom? Waarom zou ik je geloven?
Ik weet nog goed dat ik klein was.
Ik werd 's nachts vaak bang wakker.
Niet omdat het donker was, maar omdat ik niet wist waar ik was.
Zo voel ik me nu ook.
Het gaat me allemaal te snel.
Straks zit je hier met een kind, je moeder ziek, Ken dood.
Misschien kom ik wel niet terug.
Dat kan ik je niet aandoen.
Andere mensen doen het ook.
Wat kan mij dat schelen.
- Dit is mijn leven. - Ik wil je nergens toe dwingen.
Maar ik was bereid om alles op het spel te zetten
en jij niet.
Ik was er nog niet aan toe.
Dan wil je me dus niet.
Niet zo, nog niet.
Dan kun je maar beter gaan.
Pas goed op jezelf.
Dat zei je moeder ook al.
Een fijne verjaardag.
- Worteltjesmarmelade. - Lekker, dank je wel.
Goeiedag.
Ik dacht, laat ik je boeken maar eens terugbrengen.
Heel erg bedankt voor het lenen.
- O, en het orkest is z'n vervoer kwijt. - Geeft niet, we verzinnen wel iets.
Jullie vertrekken dus.
Je dacht toch niet dat ze zonder mij zouden beginnen?
- Ik kom programma's tekort. - In de hal liggen er nog meer.
- Hoe is 't? Je kijkt niet meer zo sip. - Papa komt naar huis.
- We hebben een brief. - Ann heeft ook weer geschreven.
- Is alles in orde? - Prima.
De kinderen maken het goed en het is leuk bij haar familie.
- Ze wil van me scheiden. - Wat naar voor je.
M'n hart is niet echt gebroken. Het zat er al aan te komen.
Peter komt zaterdag thuis.
Dan zal ik hem net mislopen.
Ik ga maar eens terug naar het kamp.
Zul je niet in zeven sloten tegelijk lopen?
We gaan van start met de Engelse Suite van Parry. Vanaf het begin.
- Kun je dit aan m'n man geven? - Dat mag eigenlijk niet.
Ik zal zien wat ik voor je kan doen.
Geoff, kom mee naar de golfbaan. De yanks geven van alles weg.
- Ik kan niet. M'n moeder is dood. - Het is je laatste kans.
Tot ziens. Bedankt voor alles.
Hier, zul je goed op hem passen?
Chocola. Wie wil er chocola?
Vijf. Hier met die poen. Betty Grable, je bent van mij.
Komt er nog wat van? Instappen.
Hier, doe er wat leuks mee.
Dank je wel.
- Krijg ik ook wat? - Nee.
- Ik zie je in de kerk. - Fijn, dank je wel. Dag, Annie.
Heeft hij niks gestuurd?
Tot ziens.
Het allerbeste.
Neem je de benen, vuilak? Kijk me aan.
Hij is nu al vier maanden. Je bent nog niet eens komen kijken.
Waar is Ernie? Ik moet Ernie hebben.
Daar heb je hem. Hé, Danny. Vlug, de trappen af.
- Opschieten, Ted. - Wat lief, mama. Tot ziens.
- Tot kijk, Ted. - Dag.
Het was een prachtige begrafenis, Jim.
Dit is m'n zoon Tim.
Jean, er is een pakje voor je gekomen. Het ligt daarginds.
Als u doorloopt naar de kamer, daar staan de broodjes.
TOT ZIENS HOU VAN JE
Toe, ga maar naar hem toe. Wij redden ons hier wel.
Dank je wel, pap.
Kun je even stoppen? Alsjeblieft.
Stop nou.
Mag ik alsjeblieft meerijden? Ik moet naar het station.
- Stap maar in. - Fijn.
- Hebben jullie Andy gezien? - Waar is OIlie?
Jullie weten vast wel waar hij is.
Oké jongens, uitstappen.
Jimmy.
Sterkte.
Instappen en je bepakking in het rek leggen.
Peloton, halt.
- Een sigaretje? - Nee, dank je.
- Een foto voor het nageslacht. - Lachen. Zeg Eisenhower.
- Eisenhower. - Prachtig.
- Hé, doe normaal. - Niet zo zeiken.
Pardon.
Neem me niet kwalijk.
Ze moet hier ergens zijn.
Tot hier en niet verder, dames.
Neem me niet kwalijk, ik moet er even langs.
Mollie, heb je ze gezien?
- Nee. Schiet op. - Ik moet er langs.
- Heb je ze gezien, Mollie? - Het is hopeloos.
Ik heb Danny de hele week niet gezien. Hij mocht niet weg.
Pardon. Even uitkijken, ik ben zwanger.
Je bent de enige niet.
Sorry, verboden toegang.
- Ik ben zwanger. - Proficiat, maar helaas.
De trein vertrekt.
Waar kunnen we ze nog meer zien?
We moeten iets anders proberen.
Even aan de kant, ze verwacht een kindje.
Nu of nooit, Jean. Kom mee.
- Stel dat ze in die trein zaten. - Blijf nou maar zoeken.
- Waar zijn ze toch? - Ik weet het niet.
- De taart is niet aangekomen. - Tuurlijk wel.
Ze zijn er vast.
Kop op, meisje.
Deur dicht.
- Daar staan ze. - Zie je nou wel.
Het spijt me.
- Pas goed op de baby. - Het geeft niet.
- Pas op de baby. - Ik kom terug.
Ondertiteling DVD: Visiontext
NL